Kalabalığın İçindeki Huzursuzluk

İnsan bazen kalabalığın içinde yürürken, aslında ne kadar yalnız olduğunu fark eder.
Herkes aynı yöne bakıyordur, aynı hızda ilerliyordur, aynı şeyleri söylüyordur.
Ama yine de içten içe bir huzursuzluk vardır; çünkü bu yürüyüş, sana ait değildir.

Son zamanlarda “sürüden ayrılmak” üzerine çok konuşuluyor.
Bir penguen hikâyesi dolaşıyor ortalıkta.
Sürüden çıkan, tek başına kalan, cesur olan bir penguen.

Hikâye güzel.
Ama hikâyeyi anlatanların çoğu hâlâ sürünün içinde.

Güvenli Bir Yerde “Farklı” Olmak

Kalabalığın içinde “ben farklıyım” demek, aslında kalabalığın en güvenli yeridir.
Çünkü herkes oradadır.
Çünkü yalnız değilsindir.
Çünkü hata yaparsan, hatan sana ait olmaz.

Gerçek ayrılık böyle bir şey değildir.

Gerçek Ayrılık Sessizdir

Sürüden ayrılmak, bağırarak yapılmaz.
Afişlerle, sloganlarla, reklamlarla hiç yapılmaz.
Sessizdir.
Ve biraz can yakar.

Çünkü sürüden ayrıldığında, artık kimse sana “doğru yoldasın” demez.
Kimse omzuna dokunmaz.
Kimse hızını ayarlamaz.

Kendi yolunda yürürken, adımlarının sesini daha net duyarsın.
Ve o ses bazen insanı korkutur.

O Tek Soru

Marka olmak da buna benzer.
Herkesin yaptığını yapmadığında, herkesin gittiği yere gitmediğinde,
bir süre sonra şu soruyla baş başa kalırsın:

“Yanılıyor olabilir miyim?”

İşte o soru, girişimciliğin gerçek başladığı yerdir.

Çoğu insan bu sorudan kaçmak için kalabalığa döner.
Taklit eder.
Benzer olur.
Ve rahatlar.

Ama rahatlayan markalar büyümez.
Sadece çoğalır.

Marka Olmanın Yalnız Tarafı

Gerçek marka olmak;
kendi cümlelerini kurmak,
kendi hızını seçmek,
kendi yalnızlığına katlanabilmektir.

Sürüden ayrılan penguen, kahraman değildir.
O sadece başka türlü yaşamak isteyen biridir.

Geri Dönmemek

Asıl cesaret,
geri dönmemekte yatar.

Kalabalık çağırırken,
“gel, burada daha sıcak” derken,
sen yoluna devam edebiliyorsan…

İşte o zaman fark edilirsin.
Ve genellikle çok geç fark edilirsin.

Ama zaten bazı şeyler erken fark edilmemelidir.